Italian Design Factories - Alessi
Geschreven op 10/11/2009
11 th ECCI (European Conference on Creativity and Innovation), 30 Oktober
Alberto Alessi krijgt de eer om als laatste spreker ECCI af te sluiten. Op een aangename manier en met een goede dosis humor legt hij uit hoe het familiebedrijf Alessi groot geworden is door design. Het bedrijf is hét uithangbord voor de “Italian Design Factories” hetgeen Alberto Alessi omschrijft als een intellectuele en creatieve beweging. Ook al komen de designers tegenwoordig uit alle hoeken van de wereld, toch blijft het Italian Design. Waarom dan, vraagt u zich af?
Omdat Alessi er telkens in slaagt om een brug te bouwen tussen de designer en de eindklant. De ‘raison d’être’ van een object is volgens hem het resultaat van de functionele waarde, van de status/stijl en van de poëtische waarde. Om het succes van een nieuw design in te schatten heeft hij zelfs een formule geschreven SSS = F(1-5) + SMI(1-5) + CL(1-5) + P(1-5). Deze pseudo-wetenschappelijke benadering staat wel in contrast met de pragmatische “borderline theory” van Alberto Alessi die verklaart waarom Alessi als bedrijf succesvol is. Omdat het namelijk balanceert op de lijn tussen wat ‘mogelijk’ en ‘niet-mogelijk’ is. Omdat die lijn niet altijd duidelijk is, en dus risicovol, schuiven vele bedrijven weg van de lijn met als gevolg dat alle producten op elkaar lijken als een soort eenheidsworst. Een geflopt product is de enige manier om te weten waar de lijn juist ligt. En hiermee geeft Alberto Alessi een duidelijke boodschap: “je mag gerust eens falen.” Die ervaring heeft hij in de jaren ’70 zelf gehad toen hij samen met Picasso “machined art”ontwierp. Al lachend voegt hij eraan toe dat zijn vader hem destijds heeft teruggeroepen en de geldkraan heeft dichtgedraaid.
Deze ontwapenende presentatie van Alberto Alessi is in ieder geval een waardige afsluiter van ECCI.
Nog enkele quotes:
- “a fiasco is the only way to see where the borderline is”
-
“some prototypes might end up in the museum”
Een fragmentje bekijken? http://eccixi.wordpress.com/
Rik Candries
